شرکت سبز گستر کارمانیا

در اين طبقه‌بندی، گياهان به دو دسته چوبی(Woody) و  علفی (Herbaceous) تقسيم‌بندی می‌شوند.

گروه اول كه دارای اندام و بافت‌های چوبی می‌باشند، خود به سه دسته كوچك‌تر: درخت(Tree)، درختچه(Shrub) و خزنده(Liana) تقسيم‌بندی می‌گردند. درخت به طور معمول دارای يك تنه اصلی مستقيم است (مثل كاج و چنار) در صورتی كه درختچه دارای چندين شاخه اصلی، به جای تنه اصلی، می‌باشد (مثل شمشاد و تمشك). گياهان چوبی خزنده با وجودی كه دارای ساقه مشخص می‌باشند، نمی‌توانند بدون قيم روی تنه خود بايستند (مثل تاك).

گياهان علفی، كه دارای بافت‌های ترد و نرم می‌باشند، خود به دو دسته كوچكتر: علف(Herb) و بياره(Vine) تقسيم می‌شوند. دسته اول نياز به قيم نداشته و روی ساقه خود می‌ايستند (مثل شمعدانی و اطلسی). دسته دوم روی زمين می‌خزند (مثل هندوانه و كدو).

گياهان چوبی بيشتر چند‌ساله‌اند در صورتی كه گياهان علفی ممكن است يك ساله، دوساله و يا چند ساله باشند. در منطقه‌های معتدله شاخساره گياهان علفی چند‌ساله هر سال در اثر سرما از بين می‌رود ولی ريشه آنها زنده می‌ماند و در بهار سال بعد دوباره شاخساره جديد توليد می‌كند. از اين دسته، گياهانی مثل كوكب، نعناع و توت‌فرنگی را می‌توان نام برد.

به طور كلی، گياهانی كه برگ‌های خود را در فصل زمستان از دست می‌دهند. خزان‌دار(Deciduous) خوانده می‌شوند (مانند بيد، نارون و چنار) و آن‌هايی كه در سراسر سال دارای برگ هستند هميشه سبز(Evergreen) ناميده می‌شوند (مانند نارنج، زيتون خرما). البته در گياهان هميشه سبز هم، ريزش برگ وجود دارد ولی اين عمل به تدريج صورت می‌پذيرد، به طوری كه هميشه روی گياه برگ‌هايی وجود دارد كه آن را سرسبز نگه می‌دارند. گياهان خزان‌دار بيشتر در منطقه‌های معتدله جهان ديده می‌شوند درحالی كه گياهان هميشه سبز ويژه‌ نواحی گرمسيری و نيمه گرمسيری می‌باشند.